Nauka

Błona komórkowa, zwana również plazmolemą, to najważniejszy element budowy całej komórki. Błona komórkowa jest półprzepuszczalną błoną biologiczną, która stanowi ochronę komórki przed światem zewnętrznym. Składa się z dwóch warstw. Pierwsza z nich to fosfolipidy, a druga to białka. Wewnątrz błony następuje dyfuzja lateralna, dzięki której cząsteczki mogą się z łatwością w niej poruszać. Ale nie mogą one przejść do warstwy przeciwnej. Zazwyczaj komórki mają odmienny skład oraz proporcje w warstwie wewnętrznej oraz zewnętrznej. Na błonie istnieją również tak zwane rafy, czyli obszary, w których znajduje się większa ilość lipidów oraz cholesterolu. Mają one też odmienną strukturę. Błona, aby spełniała podstawowe funkcje dla komórki musi być półpłynna. Jeśli jej temperatura zbyt mocno się obniży lub podwyższy, to może to spowodować śmierć komórki. Organizmy, które żyją w warunkach o wysokiej temperaturze mają w błonie znacznie podwyższony poziom cholesterolu. Istnieją różne rodzaje komórek, jednak zawsze mają one stałe, wspólne elementy, choć mogą różnić się składem, kształtem i proporcjami.

Czynności życiowe komórek Istoty żywe odróżniamy od materii nieożywionej nie tylko na podstawie ich specyficznej budowy chemicznej, ale także biorąc pod uwagę określone, podstawowe czynności życiowe. Należą do nich: samoistny ruch, oddychanie, odżywianie, wydalanie i rozmnażanie. Te czynności wykonywane są nie tylko przez całe organizmy, ale także przez poszczególne komórki, z których są zbudowane. Ruch zachodzący ciągle w protoplazmie komórek, odbywa się nie tylko w toku różnych reakcji chemicznych. Sama plazma i poszczególne jej składniki ulegają ciągłym przemieszczeniom i są w stałym ruchu. Jest on związany z innymi procesami życiowymi, takimi jak oddychanie, odżywianie i wydalanie. Ogólnie zjawiska te określamy mianem przemiany materii i energii. Każdy organizm, aby żyć, musi pobierać materię z zewnątrz. Przeważająca większość organizmów musi, więc pobierać do oddychania tlen, a wszystkie muszą zdobywać pożywienie. Pobierane substancje są przerabiane w narządach wewnętrznych i organizm buduje z nich składniki własnego ciała.

Najłatwiej ustalić jest wiek drewna, który oblicza się na podstawie układu słojów, dlatego też drewno jest bardzo przydatne w określaniu czasu, w którym powstał dany przedmiot. Spróchniałe belki na pozór mogą wydawać się nieciekawe, a mimo to archeolog jest w stanie odczytać z nich mnóstwo informacji.