Cytoplazma

Cytoplazm jest ważną częścią każdej komórki. Składa się ona z dwóch części. Cytoplazma składa się z cytoplazmy podstawowej oraz ze struktur błoniastych. Jednak w Polsce często używa się go tylko do cytoplazmy podstawowej, czyli cytozolu. Cytozol to po prostu płynny, wodny koloid. Zawiera on między innymi lipidy, białka, kwasy tłuszczowe, aminokwasy i sole mineralne. Ważne w cytoplazmie są specjalne włókienka białkowe, które mają skomplikowaną i przestrzenną budowę. A wraz z mikrorureczkami tworzy szkielet cytoplazmy. To w części podstawowej zachodzą wszystkie najważniejsze procesy metaboliczne, ze względu na powstawanie tutaj wszystkich najważniejszych składników. Cytoplazma wypełnia wnętrze komórki i mogłoby się wydawać, że ma jednolitą strukturę. Jednak jest to ciecz, a czasem przyjmuje formę galaretki. W niektórych organizmach obserwuje się dwie części cytoplazmy, tę przylegającą do ścian komórki, czyli ektoplazmę, oraz tę na środku, czyli endoplazmę. Cytoplazma nie może się przedostać na zewnątrz komórki, gdyż ogranicza ją błona komórkowa. Jest ona ważnym elementem każdej komórki.
Biosynteza białka Wśród skomplikowanych reakcji chemicznych zachodzących w żywej komórce do najbardziej złożonych należą takie, w wyniku, których powstają związki białkowe. W związku z tym problem biosyntezy białka został przez biologów zbadany dopiero końcem XIX wieku. Od dawna było wiadome, że budulec, z którego powstają białka, jest odmiennego pochodzenia. Powstaje on w wyniku syntezy aminokwasów ze składników pobieranych przez organizm bezpośrednio z przyrody nieożywionej. Sam jednak proces dalszej budowy związków białkowych przebiega w ogólnych zarysach prawie jednakowo. Jego poznanie stało się możliwe dzięki użyciu nowoczesnych metod biochemii. Wówczas to dokładnie zbadano cząsteczki DNA, a także RNA. Oba te kwasy nukleinowe odgrywają, bowiem podstawową rolę w biosyntezie białka. Używanie symboli literowych dla oznaczenia procesów zachodzących w toku biosyntezy białka sprawiło, że coraz częściej badacze używają kodu dla oznaczenia poszczególnych łańcuchów DNA. Za pośrednictwem tych kodów informacje o białkach są przedstawiane w postaci zakodowanej.
Tam, gdzie niegdyś pracowali lub też mieszkali ludzie, poziom gruntu stale się podnosił, gdyż na pozostałościach po minionych pokoleniach wznoszono wciąż nowe i coraz bardziej fascynujące budowle. Materiał, który zdobywa archeolog zachowuje się, więc w postaci warstw. Zwane jest to układem stratygraficznym ziemi.