Nauka

Pojęcie metalu w filozofii hermetycznej oznacza zupełnie coś innego, niż w ujęciu współczesnego człowieka. W alchemii elementy duchowe mieszają się ze zmysłowymi, a duch i materia stanowią przeciwne bieguny. Przeprowadzając działania w świecie metali, alchemia ustaliła zasady odpowiadające poszczególnym właściwością metali. Posiadają one powiązania z poszczególnymi planetami układu słonecznego. W filozofii hermetycznej astrologia i alchemia jest ściśle powiązana, a alchemicy owy związek uważają za niezbędny. Alchemia stworzyła również teorię narodzin metali. Według niej miała je bezustannie produkować Matka - Ziemia Michał Sędziwy utrzymywał, że wszystkie rzeczy powstały z płynnego powietrza lub pary, która wnika w głąb ziemi. Po dotarciu tej siły do Matki-Natury, zostaje wydalona przez pory. Dzięki różnorodności miejsc, w których się pojawia również rzeczy mają różne kształty i cechy-są to tajemnicze reakcje zachodzące między Ziemią, a Niebem. Położenie we wszechświecie planety oddziaływają również na cztery żywioły: ogień, powietrze, woda, ziemia. Alchemicy uważają, że to one rządzą wszystkim, co istnieje. Metale zaś stanowiły pierwsze produkty materii elementarnej, które dojrzały w łonie ziemi, dzięki sile Ducha.

Za główny cel, skompilowanego alchemicznego procesu uważa się powtórzenie dzieła stworzenia makrokosmosu. Cel ten zakładał specyficzne kosmogoniczne i kosmologiczne koncepcje. Starożytni mędrcy dzięki swej doskonałej intuicji potrafili rozwinąć wiedzę opartą na odwzajemnionej miłości do natury i dzieła stworzenia w źródłach hermetycznych znajdujemy założenia dotyczące identyczności lustrzanej, opisują ją Tablica Szmaragdowa. Z założenia tego wynika, że to, co jest w najniższych warstwach ma swój odpowiednik na każdym następnym poziomie. Odbywa się to na zasadzie, rezonansu. Alchemicy uważają, że wszechświat zbudowany jest z serii stref, a ponad nimi znajduje się ostatnio, najważniejsza, strefa boskości. Człowiek jest częścią wielkiego wszechświata, dlatego poznając jego sekrety i tajemnice może poznać siebie samego. Istota ludzka traktowana jest jako najdoskonalszy nośnik Ducha i stanowi ogniwo pośrednie między nim, a Bogiem. Poprzez Ducha, Bóg stworzył wszechświat, świat i człowieka. Najdoskonalszy z wytworów jest w stanie pojąć swoim umysłem, cud stworzenia a nawet może stworzyć własny mikrokosmos.